مدیرکل نساجی وزارت صنعت، معدن و تجارت با بیان اینکه اعمال تعرفه ترجیحی در واقع نوعی حمایت از ارتقای سطح کمی و کیفی پوشاک داخلی است، گفت: صنعت نساجی و پوشاک ایرانی با واردات کالای با کیفیت هیچ مشکلی ندارد، بلکه ضربه اصلی به این صنعت از قاچاق و واردات بی‌رویه پوشاک نامرغوب وارد می‌شود.

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری آنا، گلناز نصراللهی در نشست خبری پیش از ظهر امروز خود افزود: اینکه سعی شود با زیر سوال بردن تعرفه ترجیحی، توانمندی‌های صنعت پوشاک ایران مورد ابهام و تردید قرار گیرد، به هیچ وجه کار درستی نیست.

وی افزود: تا قبل از اعمال تعرفه ترجیحی، حقوق گمرکی واردات پوشاک خارجی به کشور ۲۰۰ درصد بود که در حال حاضر با اجرای این تعرفه، حقوق ورودی پوشاک ترکیه به کشور ۱۲۰ درصد رسیده‌است. این اقدام هم به خاطر حمایت از واردات پوشاک اصل و با کیفیت به کشور و جلوگیری هر چه بیشتر از قاچاق پوشاک خارجی است.

مدیرکل صنایع نساجی وزارت صنعت، معدن و تجارت با بیان اینکه گردش مالی سالیانه تولید و صادارت پوشاک در جهان ۷۰۹ میلیارد دلار است، اظهارکرد: در کشور ما ۹ هزار و ۸۰۰ واحد نساجی و پوشاک وجود دارد که سالیانه علاوه بر تامین ۵۰ درصد نیاز بازار داخلی، ‌یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار پوشاک و مصنوعات نساجی و نیز انواع فرش و کفپوش به کشورهای مختلف صادر می‌کنند.

وی ادامه داد: از سال ۸۰ تا کنون در راستای سیاست بهسازی و نوسازی صنایع پوشاک ایران به طور متوسط ۳۰۰ میلیون دلار هزینه واردات ماشین آلات نساجی به کشور بوده که این حکایت از عزم تولیدکنندگان در به روز کردن واحدهای صنعتی خود دارد.

وی با اشاره به آمار ۹ ماهه صادرات سال جاری گفت: در این مدت حدود ۹۴۴ میلیون و ۶۰۰ هزار دلار انواع پوشاک و مصنوعات نساجی از ایران به کشورهای مختلف صادر شده که این رقم در دوازده ماهه سال گذشته بالغ بر ۹۴۴ میلیون و ۷۰۰ هزار دلار بوده‌است.

نصر اللهی با اشاره به اینکه هم اکنون ۴۰۰ هزار نفر در صنعت نساجی کشور مشغول به کار هستند، گفت: صنایع نساجی و پوشاک ایران به لحاظ کیفیت قابل رقابت با انواع مشابه خارجی است و در واقع اعمال تعرفه ترجیحی نمی‌تواند موجب صدمه زدن به این صنعت توانمند شود.

وی با گله‌مندی از برخی هجمه‌های رسانه‌ای در روزهای اخیر مبنی بر صدمه پذیر بودن صنایع نساجی داخلی ناشی از اعمال تعرفه ترجیحی، گفت: آن چیزی که موجب صدمه جدی به صنعت نساجی و پوشاک کشور می‌شود، واردات غیر رسمی و قاچاق انواع پوشاک نامرغوب و بنجل خارجی است که تنها کام قاچاقچیان این محصولات را شیرین می‌کند.

وی ادامه داد: اینکه گفته می‌شود نمایشگاه پوشاک ایران نباید به طور همزمان با نمایشگاه پوشاک ترکیه برگزار شود درست نیست، چرا که صنعت نساجی ایران تنها در یک فضای رقابتی سالم می‌تواند تولیدات صادرات محور و جهانی داشته باشد.

تعرفه‌ بالا، راه حمایت از تولید داخل نیست

نایب رئیس انجمن نساجی ایران نیز در این نشست با اشاره به برپایی نمایشگاه پوشاک ترکیه در تهران گفت: به هیچ وجه نمی‌توان از صنعت پوشاک داخلی با اعمال تعرفه‌های بسیار بالا و تا حدود غیر کار‌شناسی حمایت کرد، چرا که وجود تعرفه‌های بالا موجب می‌شود نیاز بازار پوشاک کشور از طریق قاچاق و واردات بی‌رویه غیر رسمی تامین شود.

وی ادامه داد: آنچه در حال حاضر مشکل صنعت پوشاک ایران است، بالا بودن قیمت مواد اولیه مورد استفاده در مصنوعات نساجی است، چرا که عموما تعرفه‌های واردات مواد اولیه نساجی بسیار بالا است.

شیبانی با بیان اینکه در حال حاضر ما با مشکل کمبود برداشت پنبه در کشور روبرو هستیم، اظهارکرد: در حالی میزان برداشت پنبه در کشور ۶۰ هزار تن است که مصرف سالیانه ایران ۱۸۰ هزار تن است.

وی ادامه داد: به نظر ما باید تعرفه بسیار بالای واردات پنبه به کشور کاهش یابد تا هزینه‌های تولید و قیمت‌های تمام شده پوشاک ایرانی نیز پایین بیاید.

قاچاق پوشاک، معضل بزرگی است

رئیس هیات مدیره اتحادیه تولید و صادرات نساجی کشور هم با تاکید بر اینکه اعمال تعرفه ترجیحی زمانی مطرح شد که ورود کالای قاچاق به کشور سرسام آور شده بود، تصریح کرد: قاچاق پوشاک به ایران که در سطح بسیار گسترده‌ای صورت می‌گیرد، هم اکنون به عنوان یک معضل و عامل ضربه زننده به صنعت نساجی وطنی تلقی می‌شود.

نبوی افزود: برگزاری نمایشگاهی مانند پوشاک ترکیه خود موجب به روز شدن بیشتر تولیدکنندگان داخلی می‌شود و در واقع باید از برپایی چنین نمایشگاه‌هایی حمایت کرد.

مشاور رئیس اتحادیه پوشاک ایران نیز با بیان اینکه یکی از دلایل افت تولیدات پوشاک ایرانی طی ۳۰ سال گذشته بالا بودن تعرفه واردات و ورود بی‌رویه کالای نامرغوب به کشور بوده‌است، اظهارکرد: به هیچ وجه ما تصور نمی‌کنیم نظام تعرفه‌ای بتواند عاملی برای بقای صنعت نساجی و پوشاک ایرانی باشد، بلکه آن چیز که موجب جهانی شدن و تولید صادرات محور پوشاک ایرانی می‌شود، بالا بردن قابلیت رقابت‌پذیری انواع مصنوعات نساجی ایران است.

صدیق آویز ادامه داد: هم اکنون سهم قانونی از واردات رسمی پوشاک به کشور زیر یک درصد است و این نشان می‌دهد که اعمال تعرفه ۲۰۰ درصدی نتوانسته زمینه کاهش واردات پوشاک به کشور را فراهم کند.

او با بیان اینکه کشور ایران ظرفیت صادرات سالیانه ۱۲ میلیارد دلار پوشاک و انواع مصنوعات نساجی به کشور‌های دنیا را دارد، اظهارکرد: برای اینکه بتوانیم بیش از پیش صنعت نساجی و پوشاک ایران را توانمند کنیم، باید با فراهم آوردن زمینه کاهش هزینه‌های تامین مواد اولیه، اصلاح قوانین و نیز تجهیز و نوسازی واحدهای تولیدی، امکان تولید پوشاک صادرات محور را فراهم کنیم.

برپایی نمایشگاه پوشاک ترکیه، فرصت است

دبیر اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان پوشاک ایران نیز تاکید کرد: برپایی نمایشگاه پوشاک ترکیه، نوعی فرصت برای ارزیابی توانمندی‌های صنعت نساجی کشور است.

شاهین فاطمی افزود: در حال حاضر بیش از ۵۰ درصد پوشاک که با برند خارجی به مردم فروخته می‌شود، محصول کشور ایران است و این مساله از آنجا ناشی می‌شود که ما ایرانی‌ها تمایل بسیار زیادی به استفاده از کالای خارجی داریم.

فاطمی با بیان اینکه از دلایل اصلی فروش پوشاک ایرانی با برند‌های خارجی، نهادینه نشدن فرهنگ استفاده از کالای وطنی در کشور است، تصریح کرد: اگر در سال هر فرد ایرانی تنها یک قطعه کالای ایرانی خریداری کند، میزان تولید و گردش مالی صنایع داخلی به ویژه صنعت پوشاک به چندین برابر رقم کنونی افزایش می‌یابد. اقدامی که توسط ترک‌ها و عرب‌ها در سال‌های گذشته به عنوان نهادینه کردن فرهنگ استفاده از کالای وطنی صورت گرفته است.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 2 =