سومین نشست علمی سیزدهمین دوسالانه عکس ایران عصرگاه هشتم بهمن‌ماه با حضور بانوی عکاس آمریکایی که به عکاسی سه دوره تاریخی در ایران پرداخته بود اختصاص داشت.

به گزارش گروه فرهنگی آنا به نقل از روابط عمومی سیزدهمین دوسالانه عکس ایران، رندی هوپ گودمن عکاس آمریکایی دراین نشست که در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد با اشاره به اینکه تاکنون سه سفر متوالی به ایران داشته است درباره اولین سفرش به ایران چنین توضیح داد: "دقیقا 35 سال قبل و دقیقا در همین هفته من کارم را به عنوان فتوژورنالیسم حرفه‌ای در تهران آغاز کردم. در نوامبر سال 1979 بود که با اشغال سفارت آمریکا در ایران، اتحاد میان آمریکا و ایران از میان رفت. شاید هیچکس آن زمان تصور نمی‌کرد اشغال سفارت آمریکا می‌تواند فرصت زندگی برای یک فتوژورنالیسم 24 ساله تلقی شود اما این برای من به عنوان یک بانوی فتوژورنالیسم فرصتی بود تا اولین کارم حرفه‌ای خودم را انجام دهم".

گودمن اضافه کرد: "در واخر ژانویه 1980 قرار بود هیاتی با دانشجویانی که سفارت را اشغال کرده بودند، صحبت کنند و من نیز همراه آنها به ایران آمدم. در آن موقع فقط دوربینم را برداشتم، سعی کردم به چیز دیگری توجه نکنم و در سفر 10 روزه‌ای که به ایران داشتم، تلاش کردم کارم را خیلی خوب انجام دهم.

این عکاس امریکایی خاطرنشان کرد: "در آن 10 روز به بهشت زهرا رفتم و با شخصیت‌های مهم انقلاب دیدارهایی انجام دادم. در این مدت همه چیز خیلی خوب پیش رفت و با دست پر به کشورمان برگشتیم.یکی از مشکلات من این بود که با وجود تمایل مطبوعات برای انتشار عکس‌ها، از نظر فنی دچار مشکل شدیم و نگاتیوها ظاهر نشدند اما من تصمیم گرفتم به هر نوعی نگاتیوها را ظاهر کنم و مردم آمریکا را با تجربیاتم شریک کنم".

این عکاس در مورد دیگر سفرهای خود به ایران نیز توضیح داد: "در سال 1981 یک سال بعد از سفر اولم، با همان همکاری که برایتان گفتم از طرف شبکه سی بی اس نیوز به ایران برگشتم. قرار بود برای دو هفته در ایران باشیم، عکس بگیریم، فیلمبرداری کنیم، مصاحبه‌هایی با افراد بلندپایه کشور انجام دهیم و به مناطق جنگی برویم اما در نهایت سفر ما دو ماه طول کشید و سی بی اس تصمیم گرفت از عکس‌های ما استفاده نکند. در آن مقطع زمانی ما تنها خبرنگاران آمریکایی بودیم که اجازه داشتیم در داخل کشور ایران فعالیت کنیم. البته این موضوع من را دلسرد نکرد و تصمیم گرفتم برای یک کشور دیگر اقدام کنم و سال بعد به نیکاراگوئه رفتم و سعی کردیم یکبار دیگر به ایران بیاییم".

او ادامه داد: می توان گفت در فاصله سال‌های 1980 تا 1990 خطرناک‌ترین دوره زندگی‌ام به شمار می رود زیرا به چهار کشور که درگیر انقلاب بودند، سفر کردم. من سعی کردم انقلاب و حوادث بعد از آن را تصویربرداری کنم که یکی از آنها ایران بود. من از سال 1980 تا 1983 سه بار به ایران سفر کردم و بعد از 30 سال دوباره به اینجا برگشته‌ام. در سفرهای آن دوره به مناطق جنگی مثل اهواز، آبادان، هویزه، دزفول و خرمشهر رفتم. در طول سال‌های جنگ همه چیز با جنگ در ارتباط بود. برای من که از شهر کمبریج ایالت ماساچوست به ایران آمده بودم تغییرات فرهنگی مردمی که در جنگ بودند، قابل توجه بود.

گودمن اضافه کرد: "عجیب‌ترین و بزرگ‌ترین تجربه‌ام این بود که چگونه با چادر عکاسی کنم اما خیلی سریع یاد گرفتم چادر سر کنم چون می‌خواستم به حضور حضرت امام خمینی (ره) بروم و از ایشان عکس بگیرم".

او سپس به خاطره‌ای از عکاسی در جماران اشاره کرد:"دوست دارم یکی از لحظات عکاسی‌ام را با شما سهیم کنم. بی‌صبرانه منتظر بودم، در باز شود و شخصیتی از آن داخل شود. دوربینم را روی سه پایه آماده کرده بودم. وقتی در باز شد، ناگهان صدایی که در اتاق بود، بلند شد و وقتی صدا کم شد، متوجه شدم می‌توانم به کار عکاسی‌ام ادامه دهم. وقتی چشمتان را برای تمرکز روی موضوعتان جمع می‌کنید، قدرت شنواییتان کمتر می‌شود یا حداقل برای من اینطور پیش آمده است. دقت کنید در آن اتاق همه شخصیت‌های سیاسی و اقتصادی ایران حضور داشتند. شروع به عکاسی کردم و چون صدای دوربین را کم نکرده بودم، شاطر مانند صدای مسلسل شده بود. یکی از نیروهای امنیتی خیلی سریع به سمت من آمد و به من اشاره کرد که صدا را قطع کنم.

گودمن با اشاره به این‌که سیزدهمین دوسالانه عکس نمایشگاه خیلی خوبی است اظهار کرد: "مهمان‌نوازی شما نسبت به یک آمریکایی بیشترین انگیزه را به من می‌دهد مجموعه عکس‌هایم را تکمیل کنم. امید دارم ایران امروز را به مردم آمریکا نشان دهم تا خلائی که میان درک فرهنگ ایرانی و آمریکایی وجود دارد، پرکنم."

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 3 =

پربازدیدهای سرویس

آخرین اخبار