ویترین بوتیک‌های لباس رنگ و لعاب سال‌های گذشته را ندارد. مدل‌ها تنوع کمتری دارند و به نظر می‌رسد قفسه فروشگاه‌های پوشاک همچنان در تسخیر مدل‌های ‌سال گذشته است. البته در این میان، قیمت‌ها هم نسبت به ‌سال گذشته تغییر چندانی نداشته است. با این حال بازار شلوغ است و رفت‌‌وآمدها مثل بقیه روزهای نزدیک عید، زیادتر از سایر ایام ‌سال به نظر می‌رسد.

به گزارش گروه رسانه‌های دیگر خبرگزاری آنا به نقل از شهروند، فروشندگان می‌گویند خرید‌ها محتاطانه‌تر و کمتر از سال‌های گذشته شده و خریداران از عیدی‌های
٦٨٨ هزارتومانی می‌گویند و قدرت خریدی که کاهش داشته است. از آن‌سو تولیدکنندگان نیز از حجم سفارش‌هایی که برای عید امسال گرفته‌اند، راضی به نظر نمی‌رسند و از انبارهای انباشته از کالایشان می‌گویند. این موضوع درحالی اتفاق می‌افتد که وزارت صنعت از نیمه دوم ‌سال بحث مبارزه با قاچاق پوشاک را در دستور کار خود قرار داده است و از بستن شعبه‌های تقلبی برندهای خارجی و حتی پوشاک دست دوم (تاناکورا) گفته است. با این وجود نه‌تنها تولیدکنندگان که گلناز نصراللهی مدیرکل نساجی و پوشاک وزارت صنعت از جدی نبودن مبارزه با قاچاق گلایه دارند.
مدل مانتوهای ایرانی از الگوی لباس خواب طراحی می‌شود!
این روزها فروشگاه‌های پوشاک خیابان هفت‌تیر تهران شلوغ‌تر از همیشه به نظر می‌رسد. حالا درکنار فروش عادی شب عید، حراجی‌ها نیز غوغا می‌کنند. نوشته‌های درشت و رنگارنگ روی درهای شیشه‌ای مغازه‌ها و آف‌های ٥٠ تا ٧٠‌درصدی که خبر از حراجی‌های دم عید می‌دهند، با این حال بیشتر مدل‌ها همان مدل‌های‌ سال گذشته به نظر می‌رسد و خبری از تنوع هرساله نیست. گرچه می‌گویند امسال، ‌سال رنگ‌های ملایمی مثل صورتی، یاسی و سفید استخوانی است و مد مانتوها ساده‌تر از هرسال است. البته این رنگ‌ها، رنگ‌های ٢٠١٦ نیز بوده و پیشتر از بازار شب عید ایران، در ژورنال‌های تخصصی پوشاک دست به دست چرخیده است اما این‌که مد مانتوهای ایرانی از کجا می‌آید، پرسشی است که با یک تولید‌کننده پوشاک درمیان می‌گذارم. رضا عابدی تولیدکننده پوشاک در پاسخ به این‌که مد مانتوهای ایرانی از کجا می‌آید، به «شهروند» می‌گوید: مانتو به دلیل این‌که یک نوع پوشش خاص و منحصربه‌فرد در ایران است، مصداق خارجی چندانی ندارد. از طرفی صنعت مد در ایران جایگاهی ندارد و تولیدکنندگان ناچارند الگوهای خود را از پوشاک خارجی اقتباس کنند که ساختاری مشابه مانتو دارند. به‌عنوان مثال بیشتر مانتوهای بازار ایران از ربدوشامبرها و الگوی لباس خواب خارجی طراحی می‌شوند.
او ادامه می‌دهد: برخی لباس‌هایی که فرم مانتو دارند و در نشریات تخصصی و بین‌المللی پوشاک منتشر می‌شوند، نیز با کمی تغییرات مبنای طراحی مانتوهای ایرانی قرار می‌گیرد.
حجم سفارش فروشنده‌ها به یک‌دهم رسید
با این وجود امسال مغازه‌ها کمتر در تسخیر رنگ و مد ‌سال است و به نظر می‌رسد اجناس همان اجناس ‌سال گذشته هستند. آیدین قلی‌زاده تولید‌کننده و توزیع‌کننده پوشاک درباره وضع بازار عید امسال به «شهروند» می‌گوید: وضع بازار همچنان خراب است و مغازه‌دارها به شدت حجم سفارش‌های خود را کاهش داده‌اند. به‌طوری که حجم این سفارش‌ها تا یک‌دهم سال‌های گذشته نیز می‌رسد و عمده فروشندگان خریدهایشان را تنها برای پاس‌کردن چک‌های خود انجام می‌دهند.
شایان اکبری بوتیک‌دار نیز درباره بازار امسال به «شهروند» توضیح می‌دهد: امسال قیمت‌ها هیچ‌گونه افزایشی نداشته است زیرا بازار از نظر حجم خرید وضع مناسبی ندارد و انبارهای فروشندگان از کالا انباشته شده، این درحالی است که فروشندگان در‌سال جاری به‌دلیل رکود وضع خوبی پشت‌سر نگذاشته‌اند و گاهی خرج بیشتر از دخل بوده است.
او ادامه می‌دهد: حجم خرید در طول‌ سال به اندازه‌ای نبوده است که اجاره مغازه و هزینه‌های جاری تأمین شود و سود قابل توجهی باقی بماند. از طرفی به دلیل کاهش قدرت خرید امکان افزایش قیمت‌ها وجود ندارد و بازار برای جبران کسری درآمد خود انتظار شب‌های عید را می‌کشد که امسال عید از خریدهای آنچنانی خبری نیست و کاهش قدرت خرید مردم مشهود است.
با عیدی‌مان فقط می‌توانیم دو مانتو بخریم
پروین زارع‌نژاد که در یکی از مانتوفروشی‌های هفت‌تیر مشغول چک‌کردن قیمت اجناس است، به «شهروند» می‌گوید: قیمت پوشاک در شب عید به دو تا سه برابر روزهای عادی افزایش پیدا می‌کند، بنابراین ترجیح می‌دهم خریدهای خود را به بعد از فروردین موکول کنم.
او که خود را بازنشسته یک شرکت بیمه‌ای معرفی می‌کند، ادامه می‌دهد: عیدی مصوب امسال حدود ٦٠٠‌هزارتومان بوده که این رقم تنها کفاف خرید مانتوی خودم و دخترم را می‌دهد و به سایر مخارج شب عید نمی‌رسد. بنابراین اقشار متوسط ناچارند برای پرکردن این شکاف هزینه و دستمزد، تمهیداتی چاره کنند و من ترجیح می‌دهم خریدهای غیرضروری خود و خانواده‌ام را به زمانی موکول کنم که هیجان شب عید در بازار فروکش کرده باشد.
سحر مظاهری نیز که پشت ویترین یکی از حراجی‌ها ایستاده است، به «شهروند» توضیح می‌دهد: تجربه سال‌های گذشته‌ام از خرید در بازار پوشاک نشان می‌دهد که آف‌ها و حراجی‌های شب عید تنها یک ترفند برای فروش بیشتر است و تخفیف‌های فریبنده درواقع روشی برای جلب مشتری و قیمت‌ها در اصل همان قیمت روزهای عادی است. حمید حاجی رضوی فروشنده نیز با تأیید این ادعا می‌گوید: آف‌ها و شوهایی که برای آن به اجرا درمی‌آید، بیشتر از آن‌که مشتری را منتفع کند، ترفندی برای جلب مشتری است و درطول ‌سال نیز با ترفندهایی مثل واگذاری مغازه و تغییر شغل نیز بارها اتفاق می‌افتد.
او ادامه می‌دهد: در این حراجی‌ها معمولا اجناس ته انباری در اصطلاح ما فروشنده‌ها، مدل قدیمی یا پوشاک قاچاق به فروش می‌رسد و اگر خریدار بخواهد کیفیت آن را با اجناس ارزان‌تر دستفروش‌ها مقایسه کند، درواقع امتیاز بیشتری برای این نوع حراجی‌ها پیدا نمی‌کند.
میزان جریمه نقدی بیشتر گرانفروشان زیر ١٠٠‌هزار تومان
با تمام این اوصاف پوشاک یکی از رکوردداران تخلف و گرانفروشی در بازار ایران است. بنا به اعلام اتاق اصناف و سازمان حمایت از تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان، پوشاک در صدر شکایت‌های مردمی و تخلفات صنفی قرار دارد. این درحالی است که گفته می‌شود فروشندگان پوشاک قاچاق بیشترین گرانفروشی را مرتکب می‌شوند و قیمت‌های گزاف و سود خارج از عرف برندهای خارجی یکی از موارد مهم شکایت‌های مردمی درحوزه پوشاک است. با این حال طنز ماجرا میزان جریمه مادی‌ گرانفروشان است که رقمی کمتر از ١٥٠‌هزارتومان و درمواردی کمتر از ١٠٠‌هزارتومان است.
حسین درودیان معاون نظارت و بازرسی اتاق اصناف تهران در گفت‌وگو با ایسنا، میزان تخلفات صنفی در آبان‌ماه امسال را ٨‌هزار و ١١٢ پرونده دانسته و گفته بود رقم کلی جریمه درنظر گرفته شده برای واحدهای متخلف را ١١‌میلیارد و٧٢‌میلیون ریال درنظر گرفته‌اند. با تقسیم رقم جریمه یعنی یک‌میلیارد و١٠٠‌میلیون تومان به تعداد پرونده‌های تخلف به سادگی می‌توان متوجه شد که متوسط رقم جریمه هر پرونده چیزی حدود ١٣٥‌هزارتومان است!
البته مدیران اتاق اصناف به عدم بازدارندگی رقم جریمه‌ها نیز بارها انتقاد کرده‌اند. همین مقام مسئول تأکید می‌کند بیشتر جرایم نقدی متخلفان کمتر از ١٠٠‌هزارتومان بوده و تنها حدود یک‌درصد از متخلفان بازار بیشتر از یک‌میلیون تومان جریمه شده‌اند.
تنها ٣ فروشگاه تهران نماینده واقعی برندهای خارجی هستند
درهمین راستا و برای ساماندهی بازار پوشاک، وزارت صنعت، معدن و تجارت چندی است که جمع‌آوری پوشاک قاچاق را در دستور کار خود قرار داده است. بنا به اطلاعیه این وزارتخانه، فروشگاه‌های عرضه‌کننده پوشاک برند موظفند مدارک و مستندات قابل احراز خود را به سازمان حمایت ارایه دهند و در غیراین‌صورت مشمول جریمه و تعطیلی واحد صنفی خود می‌شوند. این وزارتخانه از آذرماه ‌سال ٩٤ فراخوان خود را منتشر کرده و برای فروشندگان پوشاک مهلتی سه‌ماهه قایل شده است. البته محمود نوابی معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت در نشست خبری این رویداد به رسانه‌ها اعلام کرد: بخش عمده‌ای از برندهای موجود درکشور فاقد اعتبار است و در بررسی‌های میدانی سازمان حمایت از بازار تهران تنها ٣واحد درحوزه پوشاک از نمایندگی اصلی مجوز داشته‌اند.
با این حال تولیدکنندگان پوشاک اجرای این طرح را چندان موفقیت‌آمیز نمی‌دانند و با اشاره به سابقه جمع‌آوری پوشاک قاچاق، معتقدند اگر بناست پوشاک قاچاق جمع‌آوری شده از سطح بازار معدوم نشوند و دوباره برای فروش به بازار برگردند، اجرای این طرح فایده چندانی به حال تولیدکنندگان و واردکنندگان رسمی ندارد. محمد نبوی رئیس اتحادیه تولیدکنندگان صنعت نساجی و پوشاک دراین‌باره به فارس گفته است، در گذشته نیز طرح‌هایی برای جلوگیری از قاچاق پوشاک درکشور اجرایی شد، اما در آخر این پوشاک جمع‌آوری شده و در حراجی‌ها به فروش رسید که قاچاقچیان با خرید این پوشاک از حراجی‌ها، دوباره آن را به بازار وارد کردند.
قاچاق پوشاک آن‌قدر جدی گرفته نشد که تبدیل به هیولا شد
گلناز نصراللهی مدیرکل نساجی و پوشاک وزارت صنعت اما انتقاد تولیدکنندگان به طرح جمع‌آوری قاچاق پوشاک را چندان وارد نمی‌داند و به «شهروند» می‌گوید: این‌که کالای توقیفی قاچاق چه سرنوشتی پیدا می‌کند و معدوم می‌شود یا نه، یک بحث انحرافی است. به نظرم تولیدکنندگان در اساس باید به این موضوع انتقاد کنند که مبارزه با قاچاق اصولا چندان جدی گرفته نشده و‌ درصد اکتشاف‌ها آن‌قدر کم است که چه سرنوشتی پیدا می‌کند، چندان مهم نیست. او تأکید می‌کند: قاچاق پوشاک در سال‌های گذشته آن‌قدر جدی گرفته نشده، حالا چنان رشدی داشته است که نگران‌کننده به نظر می‌رسد. با این وجود من فکر می‌کنم نهادهای حامی تولید باید انرژی خود را به جای بحث‌های انحرافی روی مسأله قاچاق و مبارزه اصولی با آن متمرکز کنند. تعرفه‌های واردات رسمی باید کاهش پیدا کند که ما به دنبال کاهش تدریجی این تعرفه‌ها هستیم. نصراللهی ادامه می‌دهد: پوشاک چیزی نیست که ما نتوانیم تولید کنیم و تبدیل به واردکننده شویم. ضمن این‌که صنعتی بسیار اشتغالزاست. به همین جهت ما باید تبلیغات گسترده‌ای برای فرهنگ‌سازی استفاده از پوشاک داخلی انجام دهیم چون درحال حاضر یکی از مهم‌ترین ضعف‌های ما در این بازار نبود فرهنگ‌سازی مناسب است و تولیدکننده ایرانی ناچار است جنس خود را با برند خارجی به فروش برساند. به همین دلیل اگر مشتری ایرانی از پوشاک داخلی حمایت کند، می‌تواند نقش بسیار مهمی در جلوگیری از قاچاق پوشاک داشته باشد و در این بحث صرفا به استفاده از قوای قهریه متکی نباشیم.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 4 =

وب گردی