مدیران بانک‌ها و شهرداری‌های سهامدار فروشگاه‌های زنجیره‌ای رفاه در مقابل تخلفات و عدم اجرای تعهدات خریداران سهام این شرکت، از ضمانت‌های اجرایی که در اختیار دارند، استفاده نمی‌کنند.

سکوت عجیب بانک‌هایی که از «رفاه» طلبکارند/ چرا سهام به مالکان واقعی برگردانده نمی‌شود؟

به گزارش خبرنگار حوزه اقتصاد کلان و بودجه گروه اقتصاد خبرگزاری آنا، پس از آن‌که در اسفند 95 و فروردین 96 بخشی از سهام شرکت فروشگاه‌های زنجیره‌ای رفاه در یک فرایند مسئله‌دار واگذار شد، خریداران سهام که جزو متهمان پرونده‌های بانکی و ارزی کلان هستند، از اجرای تعهدات مالی و قراردادی خود استنکاف کردند؛ به‌نحوی‌که پس از گذشت 4 سال هنوز بخشی از اقساط مربوط به خریداری سهام را پرداخت نکرده‌اند.

یکی از شرایط مذکور در قراردادهای واگذاری سهام این شرکت این بود که در صورت برگشت خوردن چک‌های خریداران، فروشندگان سهام که 5 بانک قدیمی کشور هستند، اختیار بدون قید و شرط دارند که سهام را مسترد کنند یا آن را به اشخاص جدید واگذار کنند و حقوق بانک‌ها را استیفا کنند.

این در حالی است که مدیران بانک‌ها پس از 4 سال و علی‌رغم مشخص شدن زوایای پنهان و تخلفاتی که در این واگذاری انجام شده است، هیچ اقدام عملیاتی انجام نداده‌اند و صرفاً به ارسال اظهارنامه برای خریداران سهام بسنده کرده‌اند و با این عمل درواقع حق قانونی متعلق به دولت و سایر سهامداران این بانک‌ها تضییع شده است.

از سوی دیگر، مطابق آنچه در صورت‌های مالی افشا و در گزارش‌های سازمان بورس و اوراق بهادار نیز بدان اشاره شده است، خریداران سهام بیش از 1500 میلیارد تومان منابع شرکت را با روش‌های مختلف از شرکت خارج کرده‌اند که بخشی از این مبالغ صرف پرداخت اقساط سهام شده است و درواقع از محل نقدینگی شرکت سهام آن را خریداری کرده‌اند که این مبالغ حقوق 35 هزار سهامدار شرکت و شهرداری‌ها و بانک‌ها بوده است و در اینجا نیز مدیران بانک‌ها و شهرداری‌های سهامدار این شرکت هیچ گونه اقدامی انجام نداده‌اند و با وصف اطلاع‌رسانی مراجع قانونی به ایشان از ایفای وظایف و مسئولیت‌های خود در قبال سهامداران و شهروندان که مالکان اصلی این دارایی‌ها هستند طفره می‌روند.

این در حالی است که مدیران مذکور همگی امانت‌دار و نماینده مردم و سهامداران محسوب می‌شوند و حق بخشش از کیسه مردم را ندارند و نقطه ابهام‌برانگیز اینجاست که با وصف تکلیف قانونی چرا هیچ اقدام قضایی و جدی جهت احقاق حقوق سهامداران خرد و سایر اشخاص ذینفع در این شرکت‌ها انجام نمی‌شود و همه‌چیز به سکوت و اظهارنامه‌های بی‌خاصیت ختم شده است، آن هم در مقابل اشخاصی که نام آن‌ها با جرم و تخلف و سوءاستفاده و بدهی‌های بانکی و ارزی عجین است و در دستگاه قضایی پرونده‌های متعددی علیه ایشان تشکیل شده است! و طراحان این شبکه مجرمانه همگی متواری و در کشورهای کانادا، آلمان و امارات به خوش‌گذرانی و حیف‌ومیل اموال مردم مشغول‌اند.

ریشه فساد و انحراف در نهادهای عمومی و حتی دولتی از جایی سرچشمه می‌گیرد که منافع شخصی مدیران این نهادها با حقوق مردم که به امانت نزد ایشان قرار دارد، دچار تعارض می‌شود و در گذرگاه سخت، از انتخاب مسیر درست عاجز می‌مانند.

داستان واگذاری‌های چند سال اخیر نیز بر همین مدار چرخیده است. گروهی با عنوان مدیر و رئیس برای خود حق یا سهمی قائل شده‌اند و برای دستیابی به آن از حربه تبانی و تعامل استفاده کرده‌اند تا در پوشش واگذاری یک شرکت متعلق به مردم، برای خود نیز کلاهی بدوزند و نتیجه قصه آن است که همه جوانب امر و دقت‌های فنی و قانونی را رعایت نکرده‌اند تا هم برای مردم و هم برای دستگاه‌های نظارتی و قضایی چالش و زحمت ایجاد شود.

در بررسی دقیق‌تر این واگذاری به‌طور خلاصه به چند تخلف کلیدی اشاره می‌شود که امروز زوایای پنهان آن مشخص شده است:

نخستین پرده؛ احراز هویت خریداران واقعی این سهام بود که در آن زمان این تکلیف به‌درستی انجام نشد و امروز مشخص شده است که شرکت‌های خریدار صوری و متعلق به بدهکاران نظام بانکی و ارزی کشور بوده است که پرونده‌های تخلفات متعدد ایشان در مراجع قضایی در دست رسیدگی است.

پرده دوم؛ عدم احراز کفایت مالی خریداران بوده است. بدهکارانی که با برنامه و هدفمند وارد یک شرکت می‌شوند و چون از قبل به ارزش دارایی‌های آن شرکت واقف هستند، همه تمرکز خود را بر خروج پول از شرکت و فروش دارایی‌های آن می‌گذارند به‌نحوی‌که حتی اقساط سهام خود را از محل منابع شرکت که متعلق به همه سهامداران است پرداخت کرده‌اند.

پرده سوم؛ عدم ارزش‌گذاری درست بر سهام این شرکت و پنهان کردن دارایی‌های باارزش این شرکت است به گونه‌ای که قیمت فروش حدود 20 درصد قیمت واقعی سهام بوده است.

پرده چهارم؛ و مهم‌ترین پرده سکوت بانک‌ها و شهرداری‌ها در قبال تخلفات بی حدومرز خریداران سهام است که تا حد امکان اموال و دارایی‌های شرکت را به حراج گذاشته و منابع نقدی را از شرکت خارج کرده‌اند و به هیچ یک از تعهدات خود در زمان خرید سهام که در قراردادها و وکالت‌نامه‌های منعقده منعکس شده است، عمل نکرده‌اند. به‌راستی آیا اینان حق دارند که برای آزادی خانواده متخلف خود، اموال رفاه را به وثیقه بگذارند؟ یا اینکه اقساط خرید سهام را از منابع شرکت برداشت و پرداخت کنند؟

خبرگزاری آنا این رسالت را وظیفه خود می‌داند که چنانچه بانک‌ها و سهامداران سابق رفاه، نسبت به استرداد پول خود اقدام نکنند، طی گزارش‌های بعدی نام آن‌ها را فاش و رسانه‌ای کند.

انتهای پیام/4133/پ

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 7 =