دانشمندان با استفاده از محرک به عنوان کاتالیزور، موفق به ساخت ژل‎های جدیدی برای دارورسانی شده‌اند.

به گزارش گروه علم و فناوری خبرگزاری آنا از MIT، یکی از ویژگی‌های معروف کافئین، هوشیار نگه داشتن فرد است اما حالا تیمی از محققان دانشگاه MIT، بریگام و بیمارستان زنان با کاربرد جدیدی برای این محرک شیمیایی پیدا کرده‌اند: سرعت بخشیدن فرآیند تشکیل مواد پلیمری.

محققان با استفاده از کافئین به عنوان کاتالیزور، راهی برای ایجاد ژل‌های چسبنده سازگار با محیط زیست شدند که می‌توان برای دارورسانی و دیگر کاربردهای پزشکی استفاده شود.

رابرت لنگر، استاد دانشگاه MIT، در این باره می‌گوید: «بسیاری از روش‌های ترکیبی برای سنتز و اتصال عرضی ژل‌های پلیمری و مواد دیگر از کاتالیزور یا شرایطی استفاده می‌کنند که می‌تواند به مواد حساس مانند داروهای بیولوژی آسیب برساند. در عوض ما از مواد شیمیایی سبز و مواد اولیه غذایی رایج استفاده کردیم. براین باوریم که این مواد جدید می‌تواند برای ساخت دستگاه‌های پزشکی و سیستم‌های دارورسانی جدید مورد استفاده قرار گیرد».

محققان در این مطالعه نشان داده‌اند که این ژل‌ می‌تواند با دو داروهای آنتی‌مالاریا همراه شود. همچنین انتظار می‌رود که این ماده بتواند انواع داروها را حمل کند. به گفته دانشمندان، داروهایی که با این نوع مواد حمل می‌شوند قابل جویدن هستند و حتی می‌توان آنها را قورت داد.

گیوانی تراورسو، محققی در دانشگاه MIT، در این باره می‌گوید: «عرضه داروها به این شکل برای بیماران بسیار خوب است؛ به‌خصوص کودکان که قادر به قورت دادن یا جویدن نیستند».

ساخت ژل‌های پلیمری نیازمند کاتالیزورهای فلزی است اما درصورتی که مقداری از این کاتالیزوها بعد از ساخت ژل در آن باقی بماند، می‌تواند بسیار خطرناک باشد. تیم تحقیقاتی دانشگاه MIT قصد دارد با استفاده از کاتالیزورها و مواد اولیه محصولات غذایی که به راحتی قابل هضم هستند، روش جدیدی برای ساخت ژل ایجاد کند.

تراورسو گفت: «هدف ما این است که روش تولید را آسان کنیم و با استفاده از کاتالیزورهای ایمن‌تر روش‌ بهتر وایمن‌تری‌ را برای دارورسانی ارائه کنیم».

باوجود این که تاکنون از کافئین به عنوان ترکیب شیمیایی استفاده نشده اما به دلیل گیاهی بودن توجه محققان را به خود جلب کرده است؛ کافئین می‌تواند مانند یک باز ضعیف (بازی که در محلول آبی به‌طور کامل دچار یونش نمی‌شود) رفتار کند. این امر بدین معناست که این ماده به‌آرامی پروتون‌ها را از مولکلول جدا می‌کند. همچنین ساختار مشابهی به باز ضعیف‌های اورگانیک دارد که برای سرعت بخشیدن به واکنش‌های شیمیایی برای ساخت چنین ژل‌هایی استفاده می‌شود.

مترجم: هانا حیدری

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 10 =

پربازدیدهای سرویس

آخرین اخبار

وب گردی